امتحان کرده ام...

آرامشِ شیرین کنارِ تــــــــــو...

کنار هیچ کدام از دوست داشتنی های این عالم نیست...

یه یادِ مادرِ مهربانِ یک دوست...

برای روح زیبای یک مادرِ مهربان...که قلبش به زلالی فرشته ها بود...  

 گاهی بعضی از آدم ها آنقدر خوب و لطیف و مهربانند...

که حتی وقتی که از میان ما می روند...

همه مهربانی و عشقشان...

  عطر خوش زیبایی روحشان...

 همین جا میان قلب های ما آدم ها می ماند...

آدم هایی که تمام هستی را از زیبایی وجودشان معطر می کنند...

آدم هایی که به خاطر وجود آنها خداوند به فرشتگانش مباهات می کند...

 .........................................................

 پی نوشت:

اما من تو این دوسالی که از مرگ بابا بزرگم می گذره ، فهمیدم 

 "رفتن و نبودن " آدم های مثل اون که با دل های پاک و مومن شون عافیت طلبی رو رها می کنند ..

 و مثل یه مومن واقعی به قرآن عمل می کنند ،

 بین ما ها و تو شهر هامون یه جور عذابه.

آدم ها ی که تا هستند خدا به خاطرحضورشون بلا ها رو از مردم دور می کنه ...

خدایا کمکمون  کن این آدم ها رو بشناسیم و قدرشون رو بین خودمون بدونیم ...

"سریال صاحبدلان"